Jan van der Greef’s levenskunst

In samenwerking met Fotokring Leidschendam-Voorburg, FC Diafragma en de RIjswijkse FC gaf Jan van der Greef op 3 december 2018 bij de Leidschenveense Fotoclub een boeiende lezing over zijn levensreis met prachtig fotowerk, afgewisseld met videobeelden met muziek. Al in 2016 ontstond het idee hem uit te nodigen, maar onder meer door zijn vele reizen lukte het pas dit jaar om tot een afspraak te komen.

Zijn levenslange passie voor natuur was duidelijk herkenbaar. Door ziekte in zijn kindertijd raakte hij gehandicapt maar dit heeft hem gemotiveerd om vrijheid en verbondenheid als leidraad te gebruiken bij zijn fotowerk. Zijn foto’s van arenden en kolibri’s (vlagkolibri, zwaardkolibri !) zijn kenmerkend, als ultiem symbool vrijheid.
Zo won hij met een foto van een dwergnimf kolibri die met zijn vleugels tezamen met een kaarslelie een kruis vormt de WILDLIFE PHOTOGRAPHER OF THE YEAR 2018 competitie in de categorie ‘zwart en wit’.

Met citaten en gedichten deelde hij zijn levenslessen, zoals om te leren accepteren.
Met fotografie vormt hij zijn beperking om tot levenskunst.

“Mijn stijl zou ik typeren als het zoeken naar de essentie van het moment, de emotie en de verbinding naar alles eromheen. Het ongehinderd vastleggen, los van enige regel of enig moeten, volledige vrijheid ervaren.”

Tijdens zijn reizen van Peru tot Ethiopië kreeg hij, gebonden als hij is aan de rolstoel, veel hulp, maar belangrijker is denk ik zijn passie om te beleven, zijn beleven van vrijheid en verbondenheid. Hij ontmoette veel bijzondere dieren zoals het langstaart schubdier, zwermen van miljoenen miljoenen fruitbats, het aardvarken en de abessijnse wolf om maar enkele te noemen.

Hij zoekt naar verdieping en vat zijn beleving ook in abstracties van bewegingen. Eigenlijk maakte hij een reis van figuratief naar impressionistisch en abstract. Vanuit deze reis is zijn recente boek “Reflections of the Inner Self. Dreams and Visions of Nature” ontstaan. Hierover schreef Sir David Attenborough: “Magnificent book!” en Vincent Munier, natuurfotograaf: “Amazing book, amazing story, amazingly brave! “

Kortom, een presentatie met diepgang, indrukwekkend en inspirerend.

Is het niet een goed idee om bij jezelf eens te zoeken naar wat je drijft in de fotografie, wat jouw persoonlijke waarden zijn en hoe die in jouw fotowerk als handtekening te herkennen zijn. Daarop voortborduren, je eigen stijl ontwikkelen, versterkt zeker de zeggingskracht en waarde van je foto’s. Het proces van het maken van foto’s is misschien nog wel belangrijker dan het ‘foto-resultaat’, en dat is niet de foto maar de impact van een foto naar mijn mening.

Fotografietips van Jan

  1. Zoek een plek uit waar je graag wilt zitten. Dit kan het bos zijn, maar ook je eigen achtertuin of de hoek van de straat. Als je er maar een tijdje ongestoord kunt zitten.
  2. Kijk net zo lang naar je onderwerp tot je een heel goed gevoel krijgt over wat er mogelijk gaat gebeuren. Dan kun je precies dát mooie moment vastleggen. Het kan soms wel twee uur duren voordat ik op de knop druk.
  3. Verdiep je in de basisbeginselen van fotografie, bijvoorbeeld door een cursus te doen. Als je de regels kent, is het tijd om dingen te proberen en de regels weer los te laten!
  4. Experimenteer! Dan bereik je een uniek resultaat. Wat gebeurt er als je een langere sluitertijd gebruikt? Of beweeg je camera voor bewegingsonscherpte.
  5. En dan de belangrijkste tip: Geniet van wat je doet! Juist vanuit een rolstoel heb je een verrassend perspectief op de zaken waardoor je nét even een andere foto maakt dan anderen.

Marcel Batist: “Audio Visuals: een dynamische beleving”

Verslag van de lezing bij Fotokring LV in De Haard in Leidschendam, 24 mei 2018

Hans Mulder

Om de clubs ook eens te inspireren tot een andere vorm van presenteren was voor de 4 clubs Marcel Batist gevraagd een lezing over audiovisuele presentaties te geven.

De opkomst was met ongeveer 30 mensen beperkt te noemen voor vier clubs. Deze vorm trekt – ten onrechte- minder publiek. Juist de toevoeging van meer presentatie-elementen verrijkt de beleving, en daar gaat het om, toch? Er zijn maar een beperkt aantal mensen die dit echt goed – en erkend- kunnen: tweehonderd in de wereld en vijf in Nederland. Marcel heeft een AFIAP erkenning, is lid van de Westlands AFV en heeft een AV-groep opgezet.

Marcel gaf voor en na de pauze een korte inleiding over het fenomeen “audiovisual” en vertoonde diverse soorten audiovisual series. Elke serie werd apart ingeleid met enkele foto’s en een korte uitleg over de inhoud van het thema. De softwaredemo ging om technische redenen niet door, maar de avond was toch ruim gevuld.

Wat is een AV? Volgens Marcel een zorgvuldig samengestelde serie die bestaat uit geprojecteerde foto’s die op een vloeiende wijze in elkaar overlopen. Op de overgangen ontstaan zogenaamde “derde beelden”. De series bevatten bijpassende muziek, geluidfragmenten, en/of gesproken tekst. De combinatie van beeld en geluid geven de beschouwer een verhoogde beleving van het gekozen thema.

Een handboek voor AV is er eigenlijk niet (logisch als je weet hoeveel tijd erin gaat zitten) maar Marcel gaf wel een behoorlijk aantal ervaringstips. Marcel werkt overigens met het programma M-objects. Zie ook de link hierna waar je ook een toelichtende brochure over AV aantreft. Er zijn niet zoveel programma’s die hiervoor gemaakt zijn. Je kunt wel met algemene video-editingprogramma’s beginnen maar je loopt dan al snel tegen beperkingen aan.

Uiteraard vergt het maken van AV wel bewustzijn van de doelgroep voor wie je het maakt, je wil wel de aandacht (spanningsboog) van het publiek vasthouden. De AV duurt dan ook meestal niet langer dan 6 minuten- er is zelfs een festival 321 waar de lengte maximaal 3:21 is en waaraan Marcel ook deelneemt.

Mij trof het meest de persoonlijke Jeugdherinnering (‘Ome Arie’), een oprecht verhaal, gezet in zwart-wit, zelf ingesproken (bekroond met de 1e prijs Nationale AV NVBG 2014), en de serie ‘Roemloos einde’ eveneens een verhaal met tekst over de teloorgang van het ambacht in de pottenbakkerij te Zoeterwoude-Rijndijk. Opvallend was ook de creatieve en scary urbex-interpretatie met geluids- en beeldeffecten. Minder aanspreken doen de meeste overvloeiseries als het overvloeien gaat overheersen en gaat irriteren, vanwege de vaak lange duur van de overgangen. Het kan heel mooi zijn en voordeel zou hiervan moeten zijn dat de vaak fraaie beelden dan langer in beeld staan, maar ik zie de overvloeiers toch meestal als verstoringen. Voor mij niet Altijd Vloeiend.

Het produceren ervan  doet me denken aan het samenstellen van een fotoboek, het vergt veel selectie, redactie, vormgeving en tijd maar dit is technischer. Ook hierbij moet je soms foto’s maken voor het verhaal die je anders niet zou maken en moet je letten op het formaat en ruimte voor bijsnijden.

Een AV geeft inderdaad een veel dynamischer beleving! Met als ‘nadeel’ dat je de regie van de maker moet volgen. Wat dat betreft is het als een vergelijking tussen film en boek. Je eigen fantasie krijgt minder de ruimte.

Niettemin een inspirerende lezing met hoge kwaliteit van materiaal en een persoonlijke presentatie van een ervaren fotograaf. Bedankt, Marcel!

marcel@marcelbatist.nl

OUD met Diana Bokje (4-clubs)

Op 22 februari  2018 besprak Diana Bokje –inmiddels traditioneel- het werk voor het jaarthema van de vier samenwerkende clubs uit Den Haag-Leidschenveen (LFC), Leidschendam (Diafragma en Fotokring) en Rijswijk (FC Rijswijk). We waren in De Haard te gast bij de Fotokring in Leidschendam.

Afwijkend deze keer was haar kritisch oordeel, dit jaar was zij minder onder de indruk van het niveau en kende zijn alleen drie ‘nominaties’ toe, allen gingen naar FC Rijswijk, toevallig, want Diana krijgt de foto’s anoniem aangeleverd.Zij toonde opnieuw haar vertrouwde aanpak: vakkundig en gedreven.

Lees verder

Loulou Beavers lezing

Loulou Beavers was op 11 oktober bij ons te gast. Haar lezing voor circa 40 leden van vier clubs ging over natuur en reizen (Namibie, ZImbabwe, IJsland). Niet alleen de exotische landschappen en haar verbeelding daarvan kwam aan bod, maar zij toonde ook haar oog voor detail, steeds één met de omgeving, flexibel en nauwkeurig het onderwerp en haar benadering kiezend.
Dat kan iets heel kleins zijn, in de tuin of ‘haar’ bos op de Veluwe. Sfeerbeelden hebben haar voorkeur, waarbij ze overbelichting niet schuwt. Ze toonde ook bijzondere resultaten van dubbelopnamen (een scherp met een vaag over elkaar heen). Creatief werkend met licht verbeelt zij haar beleveingswereld, voorbij de beheerste techniek. Een statief gebruikt ze alleen bij lange sluitertijden…

De uitleg bij de beelden over hoe zij ertoe kwam en hoe ze te werk ging inclusief de nodige anekdotes bezorgden velen een inspirerende avond.

Ze maakte het sfeervolle boek Moved by Nature, dat nog steeds te koop is.

Zie ook :

  • Een interview met haar uit 2012: “Dieren, landschappen, macro. De combinatie van natuur, fotografie en creativiteit is er één waar ik me telkens in kan verliezen
  • Haar website.